THANYANAN

ความมืดบอดในราชการ

ปัญหาที่น่ากลัวจริงๆ ของรัฐบาลไทยในการรับมือวิกฤติโควิด-19 คือเราไม่แน่ใจว่าประยุทธ์หรือเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนอื่นๆ ได้รับข้อมุลจริงหรือไม่ หรือเป็นข้อมูลที่ถูกคัดกรองและตัดแต่งโดยพนักงานระดับปฏิบัติการ เพื่อเสนอเบื้องบนให้เบื้องบนรู้สึกดีกับตัวเองว่า “ฉันทำดีแล้ว ฉันทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้แล้ว ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็คือผิดที่คนอื่น”

เมื่อเราโตไปเป็นคนที่ตัวเองเคยเกลียด

เราสงสารคนที่โตมากับค่านิยมแบบเก่ามากๆ เลยนะ โดยเฉพาะคนที่เคย “มีไฟ” แต่ต้องปรับตัวให้เข้ากับระบบแย่ๆ เพื่อความอยู่รอดปลอดภัย จนรู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบแย่ๆ ที่ตัวเองเคยเกลียด

“ขวา” อย่างไรให้เถียงชนะ

ท่าทีที่น่ากลัวที่สุดของฝ่ายขวาในไทย ไม่ใช่การคลั่งเจ้า คลั่งชาติ หรือประณามพรรคฝ่ายค้าน หรือทำเป็นไม่เห็นปัญหาเชิงโครงสร้าง เพราะถ้าฝั่งขวาเสนออะไรมา ก็จะโดนฝั่งเสรีนิยมแหกได้หมด ท่าทีที่น่ากลัวคือ “นักกังขาเสรีนิยม” หรือ “นักเรียกร้องเสรีนิยมที่สมบูรณ์แบบ” ต่างหาก

“เราฝากเพื่อนที่ไปต่างประเทศซื้อของทำไมกัน?”

“เราฝากเพื่อนที่ไปต่างประเทศซื้อของทำไมกัน?” นั่นคือคำถามที่เราถามตัวเอง หลังจากเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยคนหนึ่งส่งลิสต์รายการของที่นางต้องไปซื้อที่ญี่ปุ่นมาให้เราดู พร้อมถามเราว่าจะให้เราฝากซื้ออะไรไหม?