THANYANAN

Me & My Fear

มีสี่สิ่งที่เรากลัวมากที่สุดในชีวิต “1. ความเข้าใจผิด” 2. “การเป็นเงาอดีตของตัวเอง” 3. “ภาวะไร้พลังอำนาจ” 4. “ความคลุมเครือ” / “การหวังพึ่งความบังเอิญ”

ความสุขทางเพศเพื่อทุกคนอย่างเท่าเทียม

ช่วงสงกรานต์ เมื่อหลายปีก่อน เราเข้าร้าน sex shop แห่งหนึ่งใกล้สถานีชินจูกุ กรุงโตเกียว เพื่อพากลุ่มชายไทยคนอื่นๆ ไปซื้อ “จิ๋มกระป๋อง” ซึ่งทางร้านก็ได้บริการคนไทยอย่างดี เราพูดและอ่านภาษาญี่ปุ่นได้เลยช่วยแปลสรรพคุณของจิ๋มกระป๋องเหล่านั้น ให้คนอื่นๆ ฟัง และเราพบว่า “จิ๋มกระป๋อง” ของญี่ปุ่นนั้นออกแบบมาเพื่อคนทุกกลุ่ม inclusive มากๆ

หยุดคิดสักนิดก่อนจะตัดสินใครว่าเป็น “ซึมเศร้าวอนนาบี”

ความเจ็บป่วยทางจิต เป็นเรื่องที่คนสามารถพูดกันเปิดเผยได้มากกว่าแต่ก่อน ถึงอย่างนั้น มันก็ทำให้เราได้ยินคำพูดแบบข้างบนมากขึ้นด้วย ซึ่งพอโรคซึมเศร้าถูกพูดถึงกันมากขึ้น หลายๆ คนอาจจะมองว่ามันก็เป็นแค่ข้ออ้างของคนจิตใจอ่อนแอ

“คนเก่งย่อมคู่ควรกับประเทศที่ดีกว่า” คือสิ่งที่ฉันเรียนรู้ตอน 7 ขวบ

“ชาติเป็นสิ่งสมมุติ” เราคิดแบบนั้นตั้งแต่ 7 ขวบ ทั้งๆ ที่ตอนเด็กๆ เราเข้าเรียนในโรงเรียนที่เคร่งพุทธศาสนา และปลูกฝังแนวคิดชาตินิยมอย่างเต็มที่ ความรักชาติในใจของเราถูกตั้งคำถามอย่างหนัก เมื่อดู “ฟุตบอลโลก 1994”

จะสานสัมพันธ์อย่างไร ถ้าต้องเดินอยู่ในความมืดด้วยความกลัว

สิ่งที่เรา “กลัว” มากที่สุด ในความสัมพันธ์กับมนุษย์ทุกรุปแบบคือ “ความเด๋อ” หรือสำคัญตัวเองผิด (ภาษาอังกฤษน่าจะเรียกว่า delusion) สำหรับเรามันเจ็บปวดกว่าการทะเลาะกัน เลิกคบกัน โดนปฏิเสธ หรือ โดนหักหลัง หลายร้อยเท่า